کلاغ سفید

دوشنبه دهم دی 1386

تفدیم به یک انسان پر از عقده........... نورا

نویسنده: نورا

یکشنبه 25 آذر1386 ساعت: 22:48

امیدوارم غیبت طولانی ات در دنیای مجازی وبلاگ نویسی دلیلی ارزشمند داشته باشد و کمی تو را به فکر فرو برده باشد تا در نگاه خود به دنیا و زندگی و از همه مهمتر خودت تجدید نظر کرده باشی انشاالله

رفتم چون آدمای عقده ای مثل تو وجود خارجی دارن آدمایی که متاسفانه هنوز نسلشون منقرض نشده .دوست ندارم کلاغ سفید من جایی باشه که آدمای کند ذهن و عتیقه ا ی مثل تو که بازمانده ی نسل دایناسور ها هستی بیان و عقده های فرا روانیشون اونجا خالی کنن. تو بدبختی خودت بمون وقتم کردی اسمتو عوض کن.هرچند تو هم مثل همه ی هم عقیده هات تخمو ترکه ی همون عربای جهالت هستینو هنوزم همونطور باقی موندین. من ایرانیم بدبخت و به ایرانی بودن خودم اگر شما ها ما رو بیشتر از این بی ابرو نکنین به اعتقادم افتخار می کنم نه به وحشی هایی که به فرهنگ و ایین یک ملت تجاوز می کنن و خودشونم ایرانی جا میزنن.

نوشته شده توسط کلاغ سفید در 11:9 | | لینک به این مطلب

دوشنبه دوازدهم شهریور 1386

به علت کج فهمی و کوته فکر بودن دوستانی چون نورا خانوم بانوی محترمه ترجیح دادم مطلبی که قبلا اینجا پست کرده بودم رو بردارم تا به قبای بانوی محترمه و مکرمه ای که تفکرات تزریقیش منجمد شدن ، بر نخوره........خوبه آدم کمتر شترمرغ باشه بعضی وقتا لازمه سرمونو بالا بگیریم و خوب ببینیم......

نوشته شده توسط کلاغ سفید در 10:39 | | لینک به این مطلب

یکشنبه یازدهم شهریور 1386

درسهای زندگی

بازهم موقعیتی پیش اومد که منو غمگین میکنه از اینکه کرم نیستم .چون در اون حالت می تونستم به کمال خودم که پروانه شدنه برسم اما واسه حیوونی که اسمش زنه با توصیفات زیر چه کمالی می مونه.......شرمنده دنیا......شرمنده از روی تمام بانوانی که مطلب زیر بشون بر می خوره اما حقیقت داره

پیامبر اکرم- صلی الله علیه و آله- می فر مایند:

وظیفه ی زن نسبت به شوهرش این است که چراغ خانه را روشن کند،غذای مطبوع و نیکو تهیه نماید و تا درب خانه به پیشواز شوهرش برود و به اوخوش آمد بگوید و سپس آب و حوله و تشت فراهم کند و دستهای او را بشوید و چنانچه عذر شرعی نداشته باشد مانع شوهر نشود.*

و در جای دیگر می فرمایند:

از جمله زنان بد، زنی است که چون شوهرش با او خلوت کند ، شوهرش را مانند حیوان چموش در هنگام سواری مانع شود.*

من مسلمانم

قبله ام یک گل سرخ.............

بانوان گرامی

خواهران محترمه

دیگه نیازی به تحصیل علم نیست چون سگ هم اینکارها رو بلده.....

*-احکام خانواده (مطابق با فتاوای حضرت امام خمینی)از عبدالرحیم موگهی

نوشته شده توسط کلاغ سفید در 16:25 | | لینک به این مطلب

یکشنبه بیست و هشتم مرداد 1386

امشب گریستم

امشب

گریستم

امشب از دلم قایقی ساختم

و با کوله باری از اشک

به مقصد کور

به آبهای غصه دار کارون سپردم

امشب

گریستم

تا انتهای غم

و سکوت تنها یار تنهایی ام

فریاد برآورد

امشب تنهایی ام را گریستم

و غصه از اندوه هق هق هایم

خود را به دار آویخت

رفتنش را نگریستم

که چگونه غریب

از زیر پل های رنگی از نور چشمک زن ماشین های ترس و رعب

به نگاهی خیره

مرا بدرود میگوید

دلم را به نظاره نشستم

رفتنش را

امشب گریستم

سخت گریستم

و اشک هایم داغ

گونه هایم را در امتداد چشمانم

بیرنگ می ساخت

یارم

تنهایی

از صبح

هم آغوشی دود و اشک را طالب بود

من

صبح

خوابیدم

نماز صبحم

خواب ماند

و امشب

من

بی دل

کدامین نماز صبح را

به انتظار

بنشینم

نوشته شده توسط کلاغ سفید در 23:2 | | لینک به این مطلب

یکشنبه هفتم مرداد 1386

دیوانگی

یا حق

و من مزه ی این مفام را چشیده ام.....در همه آن حالات مرا هیچ آگاهی نبود....نه از حال خود و غیر نه از هیچ عالم حس، زیرا شهودی بر من غلبه کرده بود ، که در آن ا زخود بی خبر مانده بودم......اما در بعضی اوقات که من از خود غایب و بی خبر مانده بودم ، ذات خویش را در نور اعم و تجلی اعظم بر عرش عظیم مشاهده کردم .......و می دانستم اگرچه از من نیست ، اما جز من نیست......

"ابن عربی"

این مطلب پایین رو به یاد یه دوست پست می کنم یه همقدم......همراه کافه ای من.......با اجازه!

یا حق

"چشم،نگاه،گریه و تو "

چشم ، تنها زبانی که نوای حقیقت می دهد ، و نگاه تنها گفتگویی که ا ز پیچ و تاب کوچه ی حریم می گذرد تا تن به رخوت نسپارد

چشم برای من گریز است از حس هذیان های بیهوده ،چشم برای من گریز است از هذیان که از کاوش میان توبره ی تهی کلمات می آید ، و تنپوش واژه ها ، حاصلی جز قفس ، تلقین و تشویش ندارد

چشم تنها شکلی که ناگزیر و بی اراده به تصویر میکشیدم ، و هرچه می کشیدم اعماقش د رحجم کوچکش گم بود ، به یاد نمی آورم شاید صدها و هزاران بار این را امتحان کردم....نه چشم های من ، جنازه هایی بودندکه عقوبتی سخت در انتظار آنها بودند ، خرخاکی هایی به کمین نشسته از لحظه ای هم دریغ نخواهند کرد..... چشم ها تخت تخت ، بر صفحه ای کاغذ دراز کشیده بودند ، دریغا از سر سوزن حرفی ، انگار مثل همه ، با تو هم که آفرینندگانشان هستی ، غریبه اند و از دستان بی رحم تو گریزان ، چشم ها همه بی رنگ بودند ، ته مانده ی خاکستری رنگی هم بود، اما قلم من.......

تا روزی از یر این که ، طرحی نو در اندازم، چشمان خود را از پس آیینه ای که حاکی حس زیبای شباهت بود براندازم.تا به حال چشمانم را جز بر پرده ای کاغذی ندیده بودم،چشمان همیشه بیمار من، که سالهاست نستوه و استوار ، در جا مرده است، رنگی داشت مثل رنگ روشن یک خواب، چیزی شبیه اصواتی بود که هر کدام وزن داشتند و وزنشان لمس میشد.

ناگهان از پشس مردمکانم ، رودی آرام تصویر شد که قایقی تنها را در بستر لالایی میگفت، رودی که عمقش به او جسارت میدهد و زلالیش اثبات بی گناهیش بود......آوازهای آفتاب را می شنیدیکه طنین هنگامه ی یک سپیده را سر می دادند ، و دیگر سوگواری نبود تا غریبانه بر سوگ این حلقه های خاموش سر و صورت بخراشد و جامه از تن بدرد.....

نوشته شده توسط کلاغ سفید در 0:46 | | لینک به این مطلب

پنجشنبه چهارم مرداد 1386

..........

در ابتدا کلمه بود و کلمه نزد خدا بود و کلمه خدا بود*همان در ابتدا نزد خدا بود* همه چیز به واسطه ی او آفریده شد و بغیر از او چیزی از موجودات وجود نیافت*در او حیات بود و حیات نور انسان بود و نور در تاریکی می درخشید و تاریکی آنرا در نیافت*

نوشته شده توسط کلاغ سفید در 20:12 | | لینک به این مطلب

پنجشنبه چهارم مرداد 1386

وصیت نامه

دلیل اینکه این مطلب رو پست می کنم نمیدونم.شاید ......به هر حال نیازی نیست واسه انجام هر کاری دلیلی وجود داشته باشه....شاید بعداَ درباره ی مایاکوفسکی بیشتر بگم........

من شاعرم و شعر ارزش من است.در این باره می نویسم و درباره اینکه عاشقم یا قمارباز،و گاه اززیباییهای قفقاز می نویسم_ولی فقط وقتی که واژه ها روی هم تلمبار شده باشند.(و.م)

مایاکوفسکی روز 14 آوریل 1930 با شلیک گلوله ای به زندگیش پایان داد.

در نامه ای که در کنار او پیدا شد چنین نوشته بود:

برای همه می میرم .هیچکس مقصر نیست و شایعات الکی راه نیندازید.اینجانب مرحوم از شایعه بدم میاید.

مامان، خواهرانم،رفقایم مرا ببخشید.این روش خوبی نیست(و به هیچکس آن را توصیه نمی کنم)ولی من چاره ی دیگری نداشتم.

لیلی دوستم داشته باش.

رفیق دولت، خانواده ی من عبارتند از:لیلی بریک،مامان،خواهرانم و ورونیکا ویتولوونا پولونسکایا.اگر زندگی آنها را فراهم کنی متشکرم.

اشعار نیمه تمامم را به خانواده ی بریک بدهید.آنها میدانند چکار باید بکنند.

همانطور که می گویند

"پرونده بسته شد"

و قایق عشق

بر صخره ی زندگی روزمره شکست

با زندگی بی حساب شدم

بی جهت

دردها را

فاجعه ها را

دوره نکنید

و یا آزارها را.

شاد باشید.

ولادیمیر مایاکوفسکی

نوشته شده توسط کلاغ سفید در 20:6 | | لینک به این مطلب

پنجشنبه چهارم مرداد 1386

خواسته

خوش دارم,هوشیار باشم
نه به بانگی بیگانه.
خدا را می ستایم,که جهان را آفرید
به احمقانه ترین شکل ممکن
از این روست که,خود
راهم را
به کج ترین شکل ممکن می روم
آن فرزانه ترین می آغازدش
دیوانه, پایان می دهد....

فردریش نیچه

نوشته شده توسط کلاغ سفید در 13:23 | | لینک به این مطلب

چهارشنبه سوم مرداد 1386

کلک پریشان نگار

قلم پریشان می نگارد : به جهنم!

نفرین شده ام به این پریشان نگاری ناگزیر؟

همچنان جسورانه به مرکب دان چنگ می زنم

و با حروف درشت می نویسم.

مرکب می دود، چه پر، چه جاندار!

چه بختیارم می کند این کار،

اما نوشته را وضوحی نیست ـ

به چه دردی می خورد؟

که می خواند ،این نوشته های پریشان را؟

نیچه

نوشته شده توسط کلاغ سفید در 17:37 | | لینک به این مطلب

دوشنبه یکم مرداد 1386

خدای من

قبله ی من

نه آسمان است

نه زمین

من خدایی را بنده ام

که بی زنگ تفریح

خدایی کند

خدایی که وصفش

در کتاب و رساله نگنجد

خدایی نه مسلمان

نه کلیمی

نه مسیحی

خدایی که به دنبالش

چشم به آسمان بیکران ندوزم

تا چاله ای

بهانه ی ارتدادم شود

.........

نوشته شده توسط کلاغ سفید در 19:42 | | لینک به این مطلب

درباره وبلاگ

فهرست اصلی

نوشته های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها

آمار وبلاگ

ترجمه قالب