دلیل اینکه این مطلب رو پست می کنم نمیدونم.شاید ......به هر حال نیازی نیست واسه انجام هر کاری دلیلی وجود داشته باشه....شاید بعداَ درباره ی مایاکوفسکی بیشتر بگم........

من شاعرم و شعر ارزش من است.در این باره می نویسم و درباره اینکه عاشقم یا قمارباز،و گاه اززیباییهای قفقاز می نویسم_ولی فقط وقتی که واژه ها روی هم تلمبار شده باشند.(و.م)

مایاکوفسکی روز 14 آوریل 1930 با شلیک گلوله ای به زندگیش پایان داد.

در نامه ای که در کنار او پیدا شد چنین نوشته بود:

برای همه می میرم .هیچکس مقصر نیست و شایعات الکی راه نیندازید.اینجانب مرحوم از شایعه بدم میاید.

مامان، خواهرانم،رفقایم مرا ببخشید.این روش خوبی نیست(و به هیچکس آن را توصیه نمی کنم)ولی من چاره ی دیگری نداشتم.

لیلی دوستم داشته باش.

رفیق دولت، خانواده ی من عبارتند از:لیلی بریک،مامان،خواهرانم و ورونیکا ویتولوونا پولونسکایا.اگر زندگی آنها را فراهم کنی متشکرم.

اشعار نیمه تمامم را به خانواده ی بریک بدهید.آنها میدانند چکار باید بکنند.

همانطور که می گویند

"پرونده بسته شد"

و قایق عشق

                بر صخره ی زندگی روزمره شکست

با زندگی بی حساب  شدم

بی جهت

دردها را

فاجعه ها را

دوره نکنید

                    و یا آزارها را.

شاد باشید.